Chat with us, powered by LiveChat

Organem uprawnionym do decydowania o przyznaniu lub odmowie przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych (dalej: ZUS) właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby występującej z wnioskiem o przyznanie takiej renty. Zgodnie z art.57 ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o rentach i emeryturach z Funduszu Ubezpieczeń społecznych ( Dz.U. 2013, poz.1440 t.j. z późn. zm.; dalej-u.e.r.f.u.s.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:
1) jest niezdolny do pracy;
2) ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;
3) niezdolność do pracy powstała w okresach składkowych albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.
Niezdolną do pracy w rozumieniu ustawy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy. Częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
W orzecznictwie przyjmuję się, że „o niezdolności do pracy nie decyduje sam fakt występowania schorzeń, lecz ocena, czy i w jakim zakresie wpływają one na utratę zdolności do pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami”. (wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 18 września 2013 r. III AUa 245/13, Publ.-LEX nr 1378800). Składając wniosek do ZUS należy o tym pamiętać, bowiem związek pomiędzy występującym schorzeniem i niezdolnością do wykonywania pracy zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami ma decydujące znaczenie dla przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy oraz dla ewentualnego dochodzenia tych świadczeń przed sądem w razie odmownej decyzji ZUS.
Warunek posiadania wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego uważa się za spełniony, gdy ubezpieczony osiągnął okres składkowy i nieskładkowy wynoszący łącznie co najmniej:
1) 1 rok – jeżeli niezdolność do pracy powstała przed ukończeniem 20 lat;
2) 2 lata – jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 20 do 22 lat;
3) 3 lata – jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 22 do 25 lat;
4) 4 lata – jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 25 do 30 lat;
5) 5 lat – jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat.
Jeżeli jednak niezdolność do pracy jest spowodowana wypadkiem w drodze do pracy lub z pracy, ubezpieczony ma prawo do przyznania mu renty s tytułu niezdolności do pracy, nawet gdy nie posiada wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego.
Renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje także ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej. W takiej sytuacji renta przysługuje niezależnie od długości okresu ubezpieczenia wypadkowego oraz bez względu na datę powstania niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową.

Źródło:
– ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o rentach i emeryturach z Funduszu Ubezpieczeń społecznych ( Dz.U. 2013, poz.1440 t.j. z późn. zm;
– ustawa z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych ( Dz.U. 2009 Nr 167 poz.1322 t.j. z późn. zm.)

© 2016 | Realizacja: StudioDi / Creative Agency

All rights reserved. Wszelkie Prawa zastrzeżone

Kontynuując przeglądanie strony, wyrażasz zgodę na używanie przez nas plików cookies. więcej informacji

Aby zapewnić Tobie najwyższy poziom realizacji usługi, opcje ciasteczek na tej stronie są ustawione na "zezwalaj na pliki cookies". Kontynuując przeglądanie strony bez zmiany ustawień lub klikając przycisk "Akceptuję" zgadzasz się na ich wykorzystanie.

Zamknij